Συμπτώματα της παρουσίας παρασίτων στο σώμα

Τα συμπτώματα που υποδεικνύουν την παρουσία παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα είναι μη ειδικά. Επιπλέον, διαφέρουν στην οξεία και τη χρόνια φάση της νόσου. Πώς τους αναγνωρίζετε;

Η εισβολή παρασίτων στον ανθρώπινο οργανισμό ήταν και είναι ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα στην ιατρική. Παρά το γεγονός ότι το επίπεδο υγιεινής καλλιέργειας του πληθυσμού αυξάνεται συνεχώς, ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από παράσιτα στον οργανισμό δεν μειώνεται. Επιπλέον, λόγω της ανάπτυξης των συγκοινωνιακών συνδέσεων και της μετανάστευσης πληθυσμών, εμφανίζονται συνεχώς νέοι τύποι παρασίτων που προηγουμένως δεν υπήρχαν. Αντίστοιχα, εμφανίζονται νέα συμπτώματα που υποδηλώνουν την παρουσία ελμινθών στο ανθρώπινο σώμα. Επιπλέον, τα παράσιτα που ζουν στο σώμα ενός παιδιού απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πότε πρέπει να δώσετε προσοχή στην υγεία σας και να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.

Ταξινόμηση παρασίτων

Υπάρχουν διάφορα είδη παρασίτων στον κόσμο, αλλά δεν είναι όλα προσαρμοσμένα στη ζωή στο κλίμα μας. Επομένως, σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε μόνο την ταξινόμηση και τα συμπτώματα των πιο κοινών παρασίτων. Οι επιστήμονες χωρίζουν όλα τα σκουλήκια που μπορούν να παρασιτίσουν το ανθρώπινο σώμα σε διάφορες ομάδες.

Σύμφωνα με τα βιολογικά τους χαρακτηριστικά, τα παράσιτα ταξινομούνται ως εξής:

1. Στρογγυλοί σκώληκες ή νηματώδεις (καρφίοι, στρογγυλοί σκώληκες, μαστίγοι, αγκυλόστομα, εντερικοί σκώληκες, τριχίνες).
2. Ταινίες ή κεστώδεις (χοιρινή ταινία, ταινία βοείου κρέατος, ταινία νάνος, κυστικέρκος, σκουλήκι ευρείας ζώνης, κυψελίδες, εχινόκοκκοι).
3. Βδέλλες (συκώτι, πνεύμονας, γάτα, λογχοειδής, αίμα).
4. Μονοκύτταρα παράσιτα (Amoeba, Lamblia, Balantidium).

Σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του κύκλου ζωής τους, υπάρχουν τα ακόλουθα παράσιτα:

1. Οι βιοελμινθοί απαιτούν από ενδιάμεσους ξενιστές να περάσουν από διαφορετικές φάσεις ανάπτυξης. Ένα σεξουαλικά ώριμο, αναπαραγωγικά ικανό άτομο ζει στο σώμα του οριστικού ξενιστή.
2. Γεωέλμινθοι – Τα αυγά ωριμάζουν και απλώνονται στο έδαφος.
3. Οι λοιμώδεις έλμινθες μεταδίδονται απευθείας από άτομο σε άτομο.

Με βάση τον βιότοπο στο σώμα, μπορεί να χωριστεί ως εξής:

1. Κοιλότητα – παρασιτίζεται στα έντερα και σε άλλα όργανα της κοιλότητας, για παράδειγμα, χοληφόρους πόρους, ουροδόχο κύστη.
2. Ιστός – παρασιτούν σε παρεγχυματικά εσωτερικά όργανα και μύες, δηλαδή έξω από το έντερο.

Κλινική εικόνα ελμινθιασών

Ποια σημάδια πρέπει να προσέξετε; Συμβατικά, η πορεία της ελμινθίασης μπορεί να χωριστεί σε δύο φάσεις - οξεία και χρόνια. Η οξεία φάση αναπτύσσεται αμέσως μετά την «εγκατάσταση» του παρασίτου στο ανθρώπινο σώμα και διαρκεί δύο εβδομάδες έως δύο μήνες.

Οξεία φάση

Τα συμπτώματα αυτής της φάσης οφείλονται στη γενική αντίδραση του οργανισμού στη διείσδυση ξένων πρωτεϊνών, δηλαδή σε αλλεργικούς μηχανισμούς. Τα ακόλουθα σύνδρομα έρχονται στο προσκήνιο:

• μέθη?
• αρθρικός;
• δερματολογικο?
• καταρροϊκός;
• βρογχοπνευμονική?
• Ηπατολιενικό;
• Κοιλιά;
• εγκεφαλικός.

Το σύνδρομο μέθης χαρακτηρίζεται από αυξημένη θερμοκρασία σώματος, ρίγη, εφίδρωση, γενική αδυναμία και μυϊκό πόνο. Το παιδί μπορεί να υποφέρει από άγχος, κλάμα χωρίς λόγο και κακό ύπνο. Συχνά εμφανίζεται διεύρυνση των περιφερικών λεμφαδένων.

Λόγω της μη εξειδίκευσης των συμπτωμάτων, οι ασθενείς δεν βιάζονται να επισκεφτούν γιατρό, θεωρώντας ότι το σύμπλεγμα συμπτωμάτων είναι το αρχικό στάδιο της ARVI. Ωστόσο, ακόμα κι αν οι γονείς ζητήσουν συμβουλές επειδή το παιδί τους έχει αυξημένο πυρετό, δεν θα υποψιαστεί κάθε παιδίατρος την παρουσία παρασίτων στο σώμα σε αυτό το στάδιο.

Η βλάβη των αρθρώσεων εμφανίζεται ως ένας τύπος αντιδραστικής αρθρίτιδας λόγω της παρουσίας πρωτεϊνών στο ανθρώπινο σώμα που έχουν παρόμοια δομή με τις πρωτεΐνες των παρασίτων. Τα αντισώματα που παράγονται ως απόκριση στην εισβολή του παθογόνου επηρεάζουν όχι μόνο αυτό, αλλά και ιστούς με παρόμοια δομή. Οι ασθενείς παραπονούνται για έντονο πόνο στις αρθρώσεις, οίδημα, ερυθρότητα και αυξημένη τοπική θερμοκρασία σώματος.

Οι δερματικές βλάβες εμφανίζονται ως αλλεργική δερματίτιδα και χαρακτηρίζονται από κνησμό και εμφάνιση διαφόρων εξανθημάτων. Σε ορισμένους ασθενείς το εξάνθημα είναι πολύ έντονο, αλλά σε άλλους δεν είναι καθόλου αισθητό.

Το καταρροϊκό σύνδρομο συνοδεύεται από συμπτώματα ρινικής καταρροής, επιπεφυκίτιδας και πονόλαιμο. Τα βρογχοπνευμονικά συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο βήχα με πτύελα, κρίσεις βρογχικού άσθματος, πνευμονία και πλευρίτιδα.

Σχεδόν όλοι οι τύποι ελμινθών προκαλούν μεγέθυνση του ήπατος και της σπλήνας. Αλλά αυτά τα όργανα δίνουν ιδιαίτερη προσοχή όταν ο Giardia, οι εχινόκοκκοι και τα ηπατικά φλύκταινα αποικίζουν το ανθρώπινο σώμα. Τότε οι ασθενείς παραπονιούνται για:

• πικρία στο στόμα?
• Πόνος και αίσθημα βάρους στο δεξιό υποχόνδριο.
• Κιτρίνισμα του δέρματος και των βλεννογόνων.

Το κοιλιακό σύνδρομο μπορεί να είναι πολύ έντονο σε ένα παιδί προσχολικής ή πρωτοβάθμιας σχολικής ηλικίας. Παρατηρούνται ναυτία, έμετος, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Αυτά τα συμπτώματα είναι συχνά η αιτία λανθασμένης διάγνωσης όταν η ελμινθίαση θεωρείται οξεία εντερική δηλητηρίαση.

Οι εγκεφαλικές εκδηλώσεις είναι μέτριες και χαρακτηρίζονται από πονοκέφαλο, ζάλη και μειωμένη απόδοση.

Η σοβαρότητα των παραπάνω συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλλει τόσο σε ενήλικα ασθενή όσο και σε παιδί. Εξαρτάται από τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος. Επιπλέον, η σοβαρότητα της ανοσολογικής απόκρισης εξαρτάται από τη μορφολογική μορφή στην οποία το παράσιτο είναι παρόν στο σώμα. Η μεγαλύτερη ποσότητα αντισωμάτων συντίθεται ως απάντηση στην εισβολή των προνυμφών.

Με την πάροδο του χρόνου, η ισχύς της ανοσολογικής απόκρισης μειώνεται και η ασθένεια γίνεται χρόνια. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να διαρκέσει χρόνια γιατί τα συμπτώματα είναι ήπια και πολλοί απλά δεν το προσέχουν.

Χρόνια φάση

Σε αυτή τη φάση, τα συμπτώματα, ή ακριβέστερα η σοβαρότητά τους, καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τους ακόλουθους παράγοντες:

• τύπος παρασίτων που έχουν εισβάλει στο σώμα.
• αριθμός παρασιτικών ατόμων·
• Εντοπισμός παρασίτων στο σώμα ενός ενήλικα ή παιδιού.

Όταν ο έλμινθος «οπλίζεται» με κορόιδα, γάντζους, αγκάθια ή πλάκες κοπής, βλάπτουν μηχανικά το σημείο εντοπισμού και προκαλούν φλεγμονή.

Οι ογκομετρικοί σχηματισμοί που σχηματίζονται ως αποτέλεσμα της ζωτικής δραστηριότητας των ελμινθών μπορούν να συμπιέσουν τις γειτονικές δομές. Εάν αφορά ένα ζωτικό όργανο, για παράδειγμα τον εγκέφαλο, οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές.

Δεδομένου ότι το παράσιτο τρέφεται με ουσίες που προορίζονται για τον οργανισμό του ξενιστή, ο τελευταίος αναπτύσσει αναιμία, υποβιταμίνωση και ανεπάρκεια πρωτεΐνης.

Για να επιβιώσουν στο ανθρώπινο σώμα, τα παράσιτα καταστέλλουν έντονα το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό αυξάνει την ευαισθησία σε ιογενείς και βακτηριακές ασθένειες. Είναι επιρρεπείς σε σοβαρή, παρατεταμένη πορεία, ανάπτυξη επιπλοκών, σχηματισμό χρόνιων μορφών και ασυμπτωματική πορεία.

Χαρακτηριστικά ορισμένων ελμινθίασης

Ορισμένες ελμινθίαση έχουν χαρακτηριστικά συμπτώματα που καθιστούν δυνατή τη διάκρισή τους από άλλες ασθένειες.

1. Ένα παιδί που πάσχει από εντεροβίαση αισθάνεται φαγούρα στον πρωκτό το βράδυ και τη νύχτα.
2. Η μαζική προσβολή από μαστίγιο προκαλεί αιμορραγική κολίτιδα.
3. Οι στρογγυλοί σκώληκες μπορεί να προκαλέσουν εντερική απόφραξη, αποφρακτικό ίκτερο και παγκρεατίτιδα.
4. Τα αγκυλόστομα, τα οποία τρέφονται με το αίμα του ξενιστή, είναι η αιτία σοβαρής σιδηροπενικής αναιμίας.
5. Η παρουσία ταινιών μπορεί να διαγνωστεί με ένα πολύ συγκεκριμένο παράπονο - τη διέλευση τμημάτων παρασίτου ανεξάρτητα ή κατά τη διάρκεια των κινήσεων του εντέρου.
6. Το σχιστόσωμα του ουροποιητικού, που ζει στο ανθρώπινο σώμα, χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μιας σταγόνας αίματος στο τέλος της ούρησης.
7. Η φιλαρίαση επηρεάζει τα μάτια.

Εξαιτίας της ηπατικής φλεγμονής, ο ασθενής εμφανίζει χρόνια ηπατίτιδα, χολοκυστίτιδα και χολαγγειίτιδα. Τέτοιοι ασθενείς παραπονιούνται για πόνο και βάρος στο δεξιό υποχόνδριο, πικρία στο στόμα, κιτρίνισμα του δέρματος και των βλεννογόνων. Τα ίδια παράπονα είναι χαρακτηριστικά για τη γιαρδιάση. Ακόμη και μετά από επιτυχή θεραπεία, συχνά επιμένουν φαινόμενα όπως η δυσκινησία των χοληφόρων.

Ο Εχινόκοκκος, ο Αλβόκοκκος και ο Κυστικέρκος δεν δείχνουν την παρουσία τους με κανέναν τρόπο μέχρι να σχηματιστεί κύστη στο πάσχον όργανο. Μερικές φορές μπορεί να φτάσει σε αρκετά μεγάλες διαστάσεις και συνήθως διαγιγνώσκεται τυχαία. Η κυστικέρκωση του κεντρικού νευρικού συστήματος χαρακτηρίζεται από ποικίλα συμπτώματα λόγω της θέσης των κύστεων.

Συμπέρασμα

Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, η κλινική εικόνα της παρουσίας σκουληκιών είναι πολύ διαφορετική. Μπορούν εύκολα να συγχέονται με άλλες ασθένειες, ειδικά εάν ο ασθενής ακολουθεί βασικούς κανόνες προσωπικής υγιεινής στην καθημερινή του ζωή. Εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε ύποπτα συμπτώματα που δεν έχουν εξήγηση, μη διστάσετε να επισκεφτείτε το γιατρό σας. Οι συμβουλές ειδικών θα σας βοηθήσουν να αποφύγετε πολλά προβλήματα στο μέλλον.